Isa op avontuur

Oxford

Oxford kan ik nu officieel van mijn bucketlist afstrepen. Hoewel ik, toen ik alles ging boeken, vooral een goedkoop uitstapje wilde, was ik op de beste manier verrast door deze fantastische stad.
Ik vertrok die dinsdag in de ochtend en maakte een treinreis van bijna 3 uur naar Oxford. Mijn hostel was direct aan het station (vanuit onze kamer kon ik precies zien, en horen, wanneer de treinen gingen). Ondanks dat het een vermoeide reis was, wilde ik graag al even op pad. Ik moest natuurlijk ook naar de supermarkt zodat ik niet volledig zou uithongeren.
Die eerste dag heb ik al veel gelopen en gezien. Ik had op de kaart een rondje door de stad uitgestippeld, dus ik vermaakte me prima. Het echte ontdekken van de stad zou ik de volgende dag wel doen, nu was het alleen even een soort voorproefje. 

De volgende dag stond ik weer op tijd op. Oké, toegegeven: ik had een vreselijk nacht gehad in een te hete kamer met te veel mensen op een te plastic matrasje en te veel lawaai. Dus ik was blij toen ik eindelijk mijn bed uit mocht.
Wat ik alleen even was vergeten, was dat Engeland toch echt Engeland blijft. Het kwam precies die dag met bakken uit de lucht. Dus ik, zonder paraplu of regenjas, door de stad ploeteren. Op hoop van zegen maar een buskaartje gekocht voor die mooie, rode toeristenbussen. Die bussen die met de regen natuurlijk ook bommetje vol zitten. Bij dat kaartje zat ook een rondleiding door het kasteel en de gevangenis en door de stad in.

Uiteraard met de bus naar het kasteel en de gevangenis. Dat was heel erg indrukwekkend. Gelukkig was alles binnen, dus ik vermaakte me prima. We kregen een rondleiding van een mevrouw in klederdracht en kregen zo alles te horen over de geschiedenis van het kasteel, hoe luguber dat soms ook mocht zijn. Na de rondleiding heb ik veel te veel geld betaald voor een soort “officiële” kaart van mijn achternaam en toen stond ik weer buiten. De regen was toen pas echt begonnen, maar ik wilde niet dat daardoor mijn dag verpest zou worden.

Vol goede moed liep ik dus vanaf het kasteel de stad weer in. Ik bekeek de universiteiten en meldde me aan voor de rondleiding door de stad. Er was natuurlijk niemand anders die door de regen een wandeling wilde maken, dus het werd een ongemakkelijk één-op-één tripje. Ik klink liever niet te zeurderig, dus ik wil even vermelden dat de stad echt heel erg mooi was. De universiteiten waren zo indrukwekkend en ze hebben daar de grootste boekenwinkel die ik ooit heb gezien.

Nadat ik tijdens de wandeling volledig doorweekt was geregend, heb ik toch maar weer de bus opgezocht. Het was fijn dat de bus pas na een kwartier kwam, want bij de bushalte was geen afdakje en nu kon ik een kwartiertje stilstaan in de regen, zodat ik niet alleen doorweekt was, maar ook tot op het bot verkleumd.

De tourbus nam een toeristische route om de stad heen waarin ik alleen maar probeerde niet dood te vriezen. Als ik er nu aan terug denk, weet ik ook niet precies waarom ik niet was uitgestapt. Toen ik uiteindelijk een heel rondje had gereden, ben ik vlug de bus uitgestapt en heb ik een trui gekocht bij een van de ongeveer tien miljoen toeristenwinkels in de stad. Daarna ben ik weer naar de supermarkt gegaan en toen wist ik niet hoe snel ik weer naar mijn hostel moest komen.
En de volgende dag pakte ik in alle vroegte de eerste trein weer terug naar huis. Het is een wonder dat ik niet verkouden ben geworden.

Een dagje later kwam de familie weer thuis en dat weekend was het weer fantastisch. Het was warm en zonnig en we konden zelfs de tuinmeubels tevoorschijn toveren. Indy was super blij me weer te zien en viel op mijn schoot in slaap.
Op maandag begon toen helaas na twee weken vakantie weer het normale leventje. Mijn wekker ging om 6:30 en alles ging weer rustig verder.
Die zondag was de Naked Bike Ride. Ja, dat is dus precies zoals het klinkt. Het waren zeker honderd mensen die op de fiets door de stad reden. Naakt, dus. Ik weet verder niet zo goed wat ik daarover kan zeggen, maar ik zal jullie de foto’s besparen. (Nee grapje, als je toch graag wil kijken, vind je een paar leuke kiekjes bij mijn foto’s.)

En nu ben ik dus weer bezig met mijn tweede weekje werk. Dit weekend vier ik al het eerste afscheid van een vriendin. Gelukkig heb ik nog 7 weken te gaan. 7 weken waarin ik nog een festival, een tripje naar Bath en Birmingham en natuurlijk de pride heb gepland. Er staat nog heel wat te gebeuren terwijl het einde nu echt steeds een beter dichterbij komt.

Reacties

Reacties

Mama

Je bent een echte avonturier! Nu nog die duik in de zee😉. Mis je natuurlijk erg maar ben vooral trots op je dat je deze nooit te vergeten ervaringen opdoet! ❤️

Papa

Je bent een doorzetter! Het is mooi om met jou mee te reizen !

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active